Regulamin prób i konkursu pracy dzikarzy

§ 1
W próbach i konkursach pracy dzikarzy mogą brać udział psy ras myśliwskich, z grup FCI – III , IV,
V, VI, VII oraz płochacze niemieckie z grupy VIII.
§ 2
Próby przeprowadza się z psami w wieku 9 – 24 miesięcy, pracującymi pojedynczo. Na konkursach
psy mogą występować pojedynczo albo grupowo (sfora, para, złaja), przy czym ogarów i gończych
polskich nie wolno łączyć w jedną grupę z psami innych ras. Sfora – to dwa psy tej samej rasy, lecz
różnej płci; para – to psy tej samej rasy i jednakowej płci, albo różnych ras, bez względu na płeć; złaja
– składa się z trzech i więcej psów tej samej rasy, albo różnych ras, bez względu na płeć.
§ 3
Próby pracy przeprowadza się na pojedynczym dziku, losze lub przelatku, w ogrodzonej części lasu,
tzw. zagrodzie, o powierzchni wystarczającej do swobodnego poruszania się dzika, nie mniejszej niż
1 ha. Jej drzewostan powinien umożliwiać sędziom obserwowanie pracy i zachowanie się psów. Aby
uchronić psy przed okaleczeniem, nie wolno używać do prób ani odyńców, ani wycinków.
Konkursy przeprowadza się na jednym lub na kilku dzikach, z wyjątkiem orężnych odyńców
i wycinków. Konkursy, podobnie jak próby, odbywają się w lesie, na ogrodzonym terenie, w tzw.
zagrodzie, o powierzchni wystarczającej do swobodnego poruszania się dzików. Zagroda z kilkoma
dzikami winna posiadać powierzchnię minimum 2 ha. Jej drzewostan powinien umożliwiać sędziom
obserwację pracy psów.
Pożądane jest, aby wśród drzewostanu zagrody znajdowały się jedna lub więcej kęp gęstego młodnika
lub krzaków, w których dziki mogłyby szukać schronienia przed psami. Posiadać też musi oczko
wodne lub bagienko umożliwiające dzikom wychłodzenie ciała. Zagroda, w której psy w konkursach
mogą uczestniczyć grupowo, musi zajmować areał minimum 5 ha.
§ 4
Psy startujące po raz pierwszy w próbach muszą być obowiązkowo poddane sprawdzianowi
zachowania się po strzale. Obowiązek ten dotyczy również psów, które zostały zgłoszone do udziału
w konkursie, a nie posiadają udokumentowanego wcześniejszego zaliczenia reakcji na strzał. Psy
wykazujące wyraźną lękliwość nie mogą być dopuszczone do udziału w próbach i konkursach.
Sprawdzian reakcji na strzał należy przeprowadzać poza lasem (na polu, łące…) lub na skraju lasu,
w takiej odległości, aby nie niepokoić zamkniętych w zagrodzie dzików i innej zwierzyny w lesie.
§ 5
Pracę psów ocenia się w konkurencjach wymienionych, w poniższej tabeli, z ustalonymi,
niezmiennymi współczynnikami. Komisja sędziów przyznaje psom dyplomy I°, II°,III° zależnie od
uzyskanych ocen, sumy punktów i z uwzględnieniem obowiązujących limitów.
Ocena „0” w jakiejkolwiek konkurencji eliminuje psa z dalszego udziału w próbach czy konkursie
i tym samym pozbawia go dyplomu. Psom pracującym w grupie (sfora, para, złaja) przyznaje się,
zgodnie z podaną w tabeli odrębną klasyfikacją, dyplomy indywidualne, wg zasad ustalonych dla
psów pracujących w grupie.
Niepodjęcie pracy w zagrodzie przez któregokolwiek z psów startujących w zgłoszonej grupie
powoduje wyeliminowanie z konkursu całej grupy.
§ 6
Na próbach i konkursach psom pracującym pojedynczo przeznacza się 10 minut na odnalezienie dzika
(dzików). W zagrodzie o powierzchni powyżej 5 ha, czas ten wydłuża się psom pracującym
pojedynczo do 15 minut. Dla psów pracujących w grupie czas na odnalezienie dzików zawsze wynosi
10 minut. W przypadku nieznalezienia dzika (dzików) w określonym czasie pies czy grupa psów
zostają wyeliminowane z dalszego udziału w próbach czy w konkursie. Eliminacji z prób czy
konkursu podlegają również te psy, które nie wykazują zainteresowania szukaniem dzików oraz te,
które nie oszczekują znalezionych.
Czas pracy psa lub grupy psów po znalezieniu dzika zarówno na próbach, jak i na konkursach ustala
komisja sędziów według swego uznania.
§7
W przypadku uzyskania przez psy dyplomów takiego samego stopnia i jednakowej liczby punktów
o kolejności lokat decyduje:
1/ czas w jakim znalazły dzika (dziki) mierzony z dokładnością do 1 sekundy,
2/ wiek psa – młodszy przed starszym,
3/ płeć – suka przed psem.
§8
Warunki utrzymania zwierząt w trakcie konkursu muszą być zgodne z określonymi w aktualnej
Ustawie o ochronie zwierząt .
§9
Za oddzielenie psów od dzików, pracujących nadal mimo ogłoszenia przez sędziów zakończenia tej
konkurencji, odpowiadają organizatorzy.
Objaśnienia i wskazówki do oceny
Posłuszeństwo
Ocenę psa czy grupy psów w konkurencji „posłuszeństwo” przeprowadza się pojedynczo, przed
puszczeniem ich do zagrody. Sprawdza się prawidłowość chodzenia przy nodze na smyczy oraz
przychodzenia „do nogi” na rozkaz słowny lub sygnał dźwiękowy (gwizdek lub róg). Psy
nieprzychodzące do przewodnika w czasie 10 minut otrzymują ocenę 0 i tym samym są eliminowane
z dalszego udziału w próbach czy konkursie. Należy pamiętać o uregulowaniach §4 regulaminu
/dotyczy sprawdzenia reakcji zachowania się psa po strzale/.
Zagroda
Zarówno na próbach jak i konkursach zrezygnowano z konkurencji wiatr, ponieważ po pobycie
w zagrodzie kolejnych psów ocena pracy psa za wiatr nie może być obiektywna. Dużą uwagę zwraca
się na sposób szukania i czas znalezienia dzika (dzików), wychodząc z założenia, że najistotniejsza
jest skuteczność. Psy pracujące pojedynczo w zagrodach do 5 ha, oraz psy pracujące grupowo
w zagrodach powyżej 5 ha znajdujące dzika (dziki) do 6 min. otrzymują ocenę „4”, do 8 min. ocenę
„3”, do 10 min. ocenę „2”. Psy pracujące pojedynczo w zagrodach powyżej 5 ha znajdujące dzika
(dziki) do 9 min otrzymują ocenę „4”, znajdujące dziki do 12 min otrzymują ocenę „3”, do 15 min.
ocenę „2”.
Po wejściu przewodnika z psem (psami) do zagrody, sędziowie wskazują mu miejsce
w którym ma uwolnić psa (psy) ze smyczy i zachęcić do pracy. W miejscu tym, wokół którego może
poruszać się tylko w promieniu do 3 metrów, pozostaje przez cały czas pracy psa (psów). Za zgodą
sędziów może natomiast zachęcać głosem psa (psy) do aktywniejszej pracy.
Na próbach pracy psów należy zwracać uwagę przede wszystkim na stopień wrodzonej ciętości
i skłonności do oszczekiwania zwierza podczas atakowania go oraz do głoszenia uchodzącego dzika.
Nie można jeszcze wymagać od psa młodego, by już całkiem prawidłowo atakował dzika. Jednakże
pies, który atakuje dzika wyłącznie od przodu, nie może otrzymać w konkurencji „prawidłowość
i zręczność w atakowaniu zwierza” stopnia wyższego niż „2”.
Na konkursach należy wymagać od psów nie tylko odwagi i odpowiedniej ciętości oraz głoszenia
podczas atakowania i pościgu za nim, ale także właściwego sposobu atakowania zwierza, zależnie od
tego, czy pracuje jeden pies czy grupa psów. Pies czy psy powinny atakować dzika w taki sposób, by
jak najmniej narażać się na okaleczenie.
Pies pracujący pojedynczo, który atakuje dzika od tyłu albo atakuje od przodu, zachowując przy tym
bezpieczną odległość, otrzymuje w konkurencji „prawidłowość i zręczność w atakowaniu zwierza”
stopień „4”; pies atakujący dzika przeważnie lub wyłącznie od przodu oraz niezachowujący przy tym
bezpiecznej odległości nie może otrzymać w tej konkurencji stopnia wyższego niż „2”.
Grupa psów, z których jeden, jeżeli jest to sfora lub para, atakuje dzika od przodu z bezpiecznej
odległości, a w przypadku złai zachowuje się tak więcej niż jeden, pozostałe zaś ze sfory, pary czy złai
nacierają na zwierzę bezpośrednio od tyłu, otrzymują w konkurencji „prawidłowość i zręczność
w atakowaniu zwierza” oraz „współpraca psów” – stopień „4”.
Grupa psów, która w całym składzie naciera na dzika tylko od tyłu, albo atakuje od przodu
z bezpiecznej odległości, nie może otrzymać w konkurencji „prawidłowość i zręczność w atakowaniu
zwierza” stopnia wyższego niż „3”, a w konkurencji „współpraca psów” stopnia wyższego niż „2”.
Grupa psów, która w całym składzie atakuje dzika tylko lub przeważnie od przodu, z bardzo bliskiej
odległości, nie może otrzymać w konkurencji „prawidłowość i zręczność w atakowaniu zwierza”
stopnia wyższego niż „2”, a w konkurencji „współpraca psów” – otrzymuje „0”.
Oceniając wytrwałość za każde pozostawienie dzika (dzików) przez psa i oddalenie się od niego na
kilkadziesiąt metrów ocenę obniża się o jeden stopień. Za trzecim razem pies otrzymuje ocenę 0 i tym
samym podlega eliminacji z dalszego udziału w próbach czy konkursie.
Oceniając konkurencję „głos (rytmiczność i częstotliwość)” oraz „głoszenie uchodzącego dzika”
należy mieć na uwadze specyfikę szczekania psów poszczególnych ras. W przypadku nordyckich
szpiców myśliwskich, nieszczekających na gonionego zwierza należy ocenić ogólnie ich szczekanie
i ocenę tą wpisać w obie konkurencje.
Tropienie po farbie
Konkurencja ta przeprowadzana jest tylko na konkursach. Ścieżka długości około 400 m ma dwa
załamania pod kątem prostym lub rozwartym w dowolnych kierunkach. Po pierwszych 100 m jest
pierwsze „łoże”, po następnych 200 m drugie „łoże”.
Każda ścieżka powinna być oznaczona umieszczonym na początku numerem porządkowym. Tam
również powinien znajdować się złom kierunkowy i „zestrzał” oraz obowiązkowo tabliczka, na której
naniesiono godzinę założenia ścieżki. Odstępy pomiędzy poszczególnymi ścieżkami powinny wynosić
nie mniej niż 100 m.
Zużycie farby (dziczej lub krwi świńskiej uszlachetnionej moczonymi przez minimum 24 godziny
narogami dzika) na każdą ścieżkę nie powinno przekraczać 0,25 l. Ścieżka powinna być oznakowana
w sposób niewidoczny dla przewodnika, ale tak, by praca psa mogła być kontrolowana przez sędziów.
Miejsce „zestrzału” i „łoża” należy zaznaczyć odsłonięciem ściółki do mineralnej gleby na
powierzchni około 0,25 m². Farba musi być założona zgodnie z kierunkiem poszukiwania na
minimum 2 a nie więcej niż 6 godzin przed naprowadzeniem psa. Położona na końcu ścieżki
zwierzyna (dzik) powinna być wypatroszona i zaszyta. Dopuszcza się użycie tuszy niekompletnej,
z zachowywanymi łbem i rapetami, prawidłowo uformowanej i odpowiedniej świeżości.
Pies powinien być prowadzony na miernie naciągniętym otoku (o długości minimum 6 metrów )
i pracować dolnym wiatrem. Przewodnikowi nie wolno oglądać się na sędziów ani na oznakowania
sfarbowanej ścieżki. Po pierwszym ostrzeżeniu przewodnika przez sędziów za oglądanie się na znaki,
ocenę obniża się o 1 stopień. Przy powtórnym oglądaniu się za oznakowaniem pies otrzymuje ocenę
„0”. Samodzielne poprawki w pracy psa są dopuszczalne i nie powodują obniżenia oceny. Jeżeli pies
oddali się od śladu tak daleko, że według oceny sędziów nie jest w stanie sam błędu naprawić, lub
oddalenie zagraża naruszenie ścieżki sąsiedniej, może być na polecenie sędziów jeszcze 3 razy
ponownie naprowadzony na ślad. Jednak każde nowe naprowadzenie obniża ocenę o 1 stopień.
Psy pracujące na otoku do końca ścieżki należy dodatkowo sprawdzić, czy nie wykazują skłonności
do narzynania lub zakopywania zwierzyny. W tym celu należy odejść od znalezionej zwierzyny
w stronę zawietrzną na odległość około 20 m i puścić psa luzem do zwierzyny. Nie wpływa na ocenę
lizanie i szarpanie sztuki. Psa, który narzyna lub zagrzebuje zwierza wyklucza się z konkursów.
Niedopuszczalne jest, podczas pracy po farbie, używanie wszelkiego rodzaju urządzeń
elektronicznych. Sędziowie powinni sprawdzić wewnętrzną powierzchnię obroży, która powinna być
gładka i przylegająca do skóry psa.
Konkurencje dodatkowe – oznajmianie lub oszczekiwanie
Udział w konkurencji dodatkowej – oznajmianie lub oszczekiwanie przewodnik deklaruje przed
rozpoczęciem konkursu, najpóźniej w trakcie losowania numerów startowych.
Bezpośrednio przed podjęciem pracy po farbie przewodnik informuje sędziów o sposobie oznajmiania
lub oszczekiwania znalezionej przez psa zwierzyny.
W obu przypadkach do drugiego „łoża” pies wykonuje pracę na otoku. Zachowanie się psa przy
wyłożonej zwierzynie obserwuje sędzia lub asystent, z miejsca uniemożliwiającego psu zobaczenie go
lub zwęszenie.
Praca oznajmiacza
Od drugiego „łoża” przewodnik posyła psa z poleceniem odszukania wyłożonej zwierzyny, pozostając
z sędzią na miejscu. Pies powinien w ciągu 5 minut od wysłania go, idąc po tropie, odszukać
zwierzynę, powrócić do przewodnika i oznajmić w sposób podany przed rozpoczęciem poszukiwania.
Po oddaleniu się psa od zwierzyny na odległość około 50 m, znajdujący się przy niej sędzia lub
asystent-obserwator sygnalizuje, że pies był przy sztuce i wraca. Jeżeli sędzia lub asystent
obserwujący wyłożonego zwierza uzna, że sygnał może wpłynąć negatywnie na pracę psa, winien
wstrzymać się z informacją o obecności psa przy tuszy, do momentu dotarcia do końca ścieżki
sędziego oceniającego pracę psa po farbie i dopiero wtedy przekazać mu ją bezpośrednio.
Jeżeli za pierwszym razem pies nie wykona pracy oznajmiacza, można go od drugiego „łoża” posłać
jeszcze raz, ale obniża mu się wówczas o 1 stopień ocenę za pracę po farbie „na otoku”.
Jeżeli pies po raz drugi nie wykona pracy oznajmiacza, można go wziąć na otok i w ten sposób dojść
do zwierzyny; powoduje to jednak kolejne obniżenie oceny o 1 stopień za pracę „na otoku”. Za
znalezienie zwierzyny po pierwszym wysłaniu, powrót w ciągu 5 minut i poprawne oznajmienie – pies
otrzymuje ocenę „4”. Jeżeli pracę tę wykona w czasie do 10 minut – otrzymuje ocenę „3”.
Po drugim wysłaniu psa i poprawnym oznajmieniu w ciągu 5 minut, ocena nie może być wyższa niż
„3”, a do 10 minut – wyższa niż „2”. Pies, który w ciągu 10 minut nie wróci od drugiego „łoża”, nie
może mieć zaliczonej tej dodatkowej konkurencji.
Praca oszczekiwacza
Od drugiego „łoża” przewodnik posyła psa z poleceniem odszukania zwierzyny. Pies powinien
w ciągu 5 minut dojść po tropie do wyłożonej zwierzyny, pozostać w jej bezpośredniej bliskości
oszczekując ją (dopuszcza się krótkie przerwy w oszczekiwaniu) aż do nadejścia przewodnika. Po
upływie 5 minut od rozpoczęcia oszczekiwania, przewodnik wraz z komisją ruszają w kierunku psa.
Jeżeli pies po 5 minutach od zwolnienia go z otoku nie da głosu, to może być w ciągu następnych
5 minut ponownie posłany na trop, ale obniża mu się wówczas o 1 stopień ocenę za pracę po farbie
„na otoku” . Jeżeli w ciągu 10 minut od pierwszego zwolnienia pies nie dał głosu i nie był przy
zwierzynie może od drugiego „łoża” wykonać pracę na otoku; uzyskuje wówczas ocenę obniżoną
o kolejny 1 stopień za pracę „ na otoku”.
Jeżeli pies po pierwszym posłaniu oszczekuje odnalezioną zwierzynę do nadejścia przewodnika, może
otrzymać ocenę „4”. Jeżeli pies zaprzestał oszczekiwania przed nadejściem przewodnika po
pierwszym posłaniu – nie może otrzymać oceny wyższej niż „3”, a po drugim – wyższej niż „2”. Pies,
którego w ciągu 10 minut od pierwszego zwolnienia z otoku nie da się przywołać – otrzymuje
w konkurencji „tropienie po farbie” ocenę „0”.

Komentarze są wyłączone.